Category: Journal

A Flick of Hares

21 September – A Flick of Hares

There are a few areas of language that get people going quite as much as whether the correct term for a bunch of politicians is a posse or an odium (or worse), while lexicographers have long been looking for their own group name – a sentence (though the judges have already taken that one)? The only boring thing about collective nouns is their name.

The majority of group terms that we know and love today – ‘a gaggle of geese’, ‘an exaltation of larks’, ‘a murmuration of starlings’ – sprang form the medieval imagination. Created by the elite of the elite, they were written down in books of etiquette aimed at instructing the nobility on how not to embarass themselves while out hunting, hawking, or fishing. For the medieval nobleman, knowing that the correct term for a group of ferrets was a ‘busyness’, for hares a ‘flick’, and for hounds a ‘mute’, was a badge of honour. A handling of these terms would not only avoid humiliation, but would mark the gentry out from the peasants.

Our primary source for such terms is the fifteenth-century Book of St Albans, a three-part compendium on aristocratic pursuits. Its authorship is attributed to Dame Juliana Berners, Prioress of the Sopwell nunnery in Hertfordshire. Not only did her work contain over a hundred and sixty group names for beasts of the chase and characters on the medieval stage, but it also boasted the first images to be printed in colour in England. It was an instant hit, reprinted and reissued many times both by William Caxton and the (superbly named) printer and publisher Wynkyn de Worde. Its popularity extended far beyond the nobles for whom it was originally intended.

More than half a millennium on, we still use many of these concoctions, relishing the knowledge that congregated crows form a ‘murder’, and that foxes come together in a ‘skulk’. Others among those fifteenth-century lists prove that collective nouns have invited wordplay from the start. You only have to hear ‘an incredulity of cuckolds’ or ‘a misbelief of painters’ (such as portrait artists, who rushed to broaden the shoulders and embellish the eyebrows of their subjects) to eavesdrop on the medieval sense of humour. ‘An abomination of monks’ made fun of those who took solemn religious vows but who were frequently the lecherous party animals of the Middle Ages.

Some of our enduring favourites have had complex pasts. Before a ‘murmuration’ settled upon starlings (inspired by the sound of the birds when flocking together), the collective noun was ‘mutation’, thanks to the belief that the bird shed a leg at the age of ten and then promptly grew a new one. An ‘unkindness of ravens’ arose from the belief that these huge, dark carrion birds were omens of doom.

Some from the past deserve to be brought back: such as a ‘drunkenship of cobblers’, born in a time when ale was safer to drink than water. And then there are those that are surely due a revival: today’s postal workers would enjoy ‘a diligence of messengers’, while pub landlords and landladies might happily join a ‘laughter of hostelers’.

Today, there is no official list of collective nouns, and the search for new ones goes on. Modern choices, submitted whenever the topic trends (and it does, often), include a ‘foothurt of Lego’, a ‘pedant of Oxford commas’, a ‘blur of opticians’, and a ‘wunch of bankers’. The search for the name for a group of politicians goes on.

Word Perfect, Etymological Entertainment for Every Day of the Year by Susie Dent

Thirteen Years

Lieve mamma,

Het is dertien jaar geleden dat ik je voor het laatst heb gezien, en ik wilde je laten weten dat het goed met me gaat. Ik ben gelukkig in mijn relatie, wat je altijd het belangrijkste vond. Ik denk dat je Joasia heel erg leuk had gevonden. Het is jammer dat je haar niet hebt mogen kennen. We wonen nog steeds in Engeland, en hebben onlangs een huis gekocht. Met een mooie tuin; eentje waarin je waarschijnlijk fijn had kunnen keutelen. Dat idee maakt me blij.

Het gaat ook goed met mijn werk. Het blijft een means to an end, en is voornamelijk zodat ik financieel stabiel ben en de overvloed kan gebruiken voor hulp en plezier, ookal is dat laatste moeilijk geweest de laatste paar maanden tijdens de pandemie.

Ook vriendschappen zijn moeilijk geweest door de pandemie de afgelopen paar maanden. Mensen hebben het moeilijk met de isolatie en ik ben niet altijd een fantastische vriend. Mijn verhuizing naar Engeland heeft het niet makkelijker gemaakt, ondanks dat ik een paar leuke mensen heb ontmoet hier. Jody en ik praten veel sinds ik ben verhuisd, maar mijn vriendschap met Robin is niet zo sterk als dat het is geweest. Hij is met andere dingen bezig, en ik ben er niet.

Ik denk vaak aan je; meestal zonder verdriet, maar dat is wel moeilijk. Soms lijkt het moeilijker met de jaren. Aanvankelijk miste ik je omdat ik bang was, en je was weg, en ik had niemand die me kon opvangen als ik viel. Maar nu mis ik je omdat ik je mis. Bij je zijn, met je praten, je dingen vragen, en dingen leren. Ik heb zo’n spijt dat ik je niet meer gevraagd heb. Ik heb een ouder nodig om me te vertellen wie ik ben. Ik mis zoveel context die alleen jij zou kunnen verschaffen.

Ik zou echt alles geven voor een paar extra jaren. Alles.

And it was cold and it rained, so I felt like an actor
And I thought of Ma and I wanted to get back there
Your face, your race, the way that you talk
I kiss you, you’re beautiful, I want you to walk
We’ve got five years, stuck on my eyes
Five years, what a surprise
We’ve got five years, my brain hurts a lot
Five years, that’s all we’ve got