Journal

A Scary Encounter

by Dennis••0•Posted inJournal

Yesterday, as I was about to head home, I was standing at a the tram stop on the Prinsengracht and I noticed that the tram was standing, immovable, down the street on the Leidseplein. I’ve lived here long enough to know what that means; the tram would be crammed full with people, and seeing as how there were a bunch of people standing next to me waiting for the tram, I had half a mind to walk instead. When the tram approached, I figured I could give it a try, to see if I could squeeze myself in. I had a pretty brutal training a few hours previous, and while I could have, I wasn’t so keen on walking. When I reached the door there was some commotion as a stout, wide-eyed guy was yelling a string of obscenities, in Dutch, to a British girl, probably no more than 20 years old. She was part of a group of nine people, all roughly the same age, who were very startled at the man, and had no idea what he was saying or why he was angry at the girl. They ignored him — or tried to, at least — but it became impossible when he started spitting on her. He was calling her a filthy whore, and kept yelling that he was a muslim. One of the guys in the group with the girl was looking at him with a bit of trepidation and didn’t really know what to do. He had seen what I had seen, the wide eyed, cocaine induced craziness. I told the guy to just ignore him and not to worry. They all moved into tram, and it seemed he wasn’t getting on. I squeezed myself in after the British group, and right before the door closed the guy was trying to get in. I tried to block him a bit, in the hope that he’d think the tram was empty and not get on. I wasn’t looking forward to being subjected to more of his lunatic ravings. Sadly, he managed to push onto the tram before the doors closed, and he had found a new target; me.

He was a dusky looking guy, but I couldn’t quite say where he was from. Anywhere from any of the Maghreb, or near eastern was my guess. Anyway, he started goading me, but in a really odd way. He was telling me he was Turkish, but everytime he stated that, he ended it with “right?” as if he wanted me to confirm that he was Turkish. I gave him a non-committal response, and he kept on pressing, saying “I’ve got black hair, right, so I’m Turkish, right?” It became clear to me that he was trying to get me to appear racist, by generalising anyone with his looks as Turkish. He was getting very aggressive as I remained non-committal, trying to get him to acknowledge him without opening myself up for more confrontation. I had surreptitiously taken my mouth-guard from my bag; if this guy was going to become physical, I wasn’t going to lose any teeth over it. He kept telling me that I was white, which I am, but I couldn’t figure out whether he was making a statement or an accusation, it was all rather strange. By now, the British guy I had spoken to earlier, telling him to remain calm and ignore him, was simultaneously thanking me for taking his focus off of them, and in particular, the girl he was with, as well as telling me to remain calm. I was very calm, but I guess he had spotted the mouthguard. :)

All the while, my body was getting ready to fight. I was a little worried at the cramped environment and was wondering whether he was carrying any weapons. Adrenaline was pumping in preparation and oddly enough, I was getting to the point where I was relishing the idea of fighting him. When he finally got off at a particular tram-stop he gave me one final, fierce look and I tried to keep the passive, disinterested look on my face that I had kept all throughout the encounter. I guess he was sizing me up one final time. He was half my size and about a decade older, so I wasn’t so worried about that, but more the dilated pupils and the wild, drug-fueled look he had. Luckily, he decided to leave it at that. When he was gone a sigh of relief went through the people surrounding us, and the British group kept on thanking me, which was kind of cool in a superhero sort of way. When I got off the tram, the adrenaline come-down was pretty bad. I was shaking because I couldn’t quite find a good place to vent the built-up aggression I had inside of me. A few phone-calls later and I was fine again.

Web Trend Map

by Dennis••0•Posted inJournal
www.webtrendmap.com wrote:
The Web Trend Map is a yearly publication by Information Architects Inc. (iA). It maps the 333 leading Web domains and the 111 most influential Internet people onto the Tokyo Metro map. Domains are carefully selected by the iA research team in Zurich and chosen through dialogue with map enthusiasts. Each domain is evaluated based on traffic, revenue, age and the company that owns it. The iA design team in Tokyo assigns these selected domains to individual stations on the Tokyo Metro map in ways that complement the characters of each. For example, Twitter is located in Shibuya this year: Shibuya is the station with the biggest buzz. Google is placed in the busiest, most highly trafficked train station in the world: Shinjuku. The New York Times, the »Old Gray Lady«, is located in Sugamo – a shopping paradise for Tokyo’s grandmothers. We grouped closely-associated websites and tried to make sure each individual domain is on a metro line that suits it, with close attention paid to the intersections. As a result, the map produces a web of associations: some provocative, some curious, others satirically accurate. Why Tokyo Metro?Because it works beautifully. You can evaluate a domain based on its station’s height, width and position.

Height: A station’s height represents its domain’s success. »Success« refers not only to traffic, but also revenue and trend.
Width: A station’s width represents the stability of the company behind its domain. However, not every large corporation has a large building. Unless its domain has proven itself as a significant online component, its station remains thin.
Position: A station’s location on a metro line indicates the group it belongs to. A station‘s position on the map – whether inside the main line, on the main line, or outside the main line – indicates whether it is a part of the tech establishment, a traffic hub, or an online suburb.

Lieve Pappa

by Dennis••2•Posted inJournal

Je bent morgen jarig, en ik kon me geen betere gelegenheid bedenken om je een brief te schrijven dan deze. Ik wijk dit keer af van de psuedo-traditie van handgeschreven verjaardagsbrieven, oh, en nog mijn excuses voor het uitblijven van een brief vorig jaar. Mamma was al erg ziek en ik had die periode andere dingen aan mijn hoofd. Gelukkig weet ik dat ik je goedkeuring had gekregen om een jaartje over te slaan onder die omstandigheden, dus wees gerust, ik voel me niet (al te) schuldig erover.

Er is afgelopen jaar best veel gebeurd. Mamma is dood, Jody is op zichzelf gaan wonen (ik zei toch dat het heus wel zou gebeuren), relatie naar de Filistijnen, en poen problemen. Het is er ten opzichte van het voorgaande jaar niet echt beter op geworden maar ik ben er van overtuigd dat dit jaar beter zal zijn! Wellicht dat het even erger moet worden voordat het weer beter wordt (iets waarmee ik waarschijnlijk mezelf al drie jaar op de been hou) maar verbeteren zal het! Ik wandel de weg van zowel het cynisme als het optimisme, net als jij, pappa.

Ik denk dat je wel trots zou zijn op mij, ookal weet ik zeker dat je me weer voor stommeling zou uitmaken dat er mij een mooie vrouw ontglipt is. Wat was je teleurgesteld toen ik je vertelde dat het uit was tussen Eva en mij! Het was altijd jouw lievelingetje ondanks dat ze je bijna vermoord heeft met haar verkoudheid. :) (Oh, da’s een smiley, pap, daar moet je misschien maar even aan wennen. Ik weet het, ik weet het! Het is luiheid.) En ja, nu met Moulsari is het ook niet goed gekomen. Ik weet dat je van haar hield, maar wel op een andere manier dan van Eva, toch? Je was volgens mij een beetje geintimideerd door het klassenverschil, maar ik vond dat altijd een beetje vreemd. Je was verdomme de zoon van een zeer gerespecteerd chirurg. Mensen herkennen nog steeds mijn naam, en sommige daarvan leggen de connectie naar doktor Steinmeijer ipv naar jouw escapades! ;) (Knipoogje, pap.) Je zag waarschijnlijk ook avontuur, reizen en een welvarende toekomst bij haar. Ik ook, ik keek er wel naar uit, maar het mocht niet baten. Zij hield ook heel veel van jou, pappa. Helaas was de laatste keer dat jij haar zag een beetje moeilijk voor haar, omdat je in je delirium niet goed meer wist wie je voor je had. Dat heeft haar volgens mij op dat moment best wel pijn gedaan, maar ik hoop dat ze wist hoe onder de indruk je was van haar.

De crematie-ceremonie die voor je gehouden is was erg mooi, en Bonte heeft ook nog gesproken, daar was ik wel blij mee. Het is zo’n dichter, en wie beter om een aantal laatste woorden te zeggen dan hij en ik. Het was erg moeilijk om zo afscheid van je te nemen, zeker met honderd man voor je snufferd, maar ik heb ook die laatste plicht gedragen. Bonte…daar moet ik ook nog langs. Hij was ook op de crematie-ceremonie van mamma, als ik me niet vergis, maar ik heb toen niet lang met hem kunnen praten. We zijn, net als met jou crematie, bij iedereen langsgeweest om de uitnodigingen te versturen, en ook ditmaal zijn we bij Bonte blijven hangen voor een drankje. Helaas had hij andere verplichtingen dus we moesten het kort houden. Daarnaast ligt zijn Antoni van Leeuwenhoek nog steeds op de plank, nog steeds ongelezen. Ik moet daar binnenkort eens aan beginnen, dan heb ik wat om over te praten als ik hem de volgende keer zie. Ik denk nog vaak aan de voordracht die hij hield op jouw crematie, zo mooi, zo soepel, zo grappig en zo verdrietig. Net als jij, pappa! Als ik er aan denk, nu, dan zit ik nog steeds met tranen in m’n kokers. Ik ben erg jaloers op Bonte, want wat had ik jou toch graag gekend toen je nog jong was. Zo stoer en intelligent en zo’n rebel.

Ik mis je zo, zo veel.